Boetseren met menselijk vlees
"Boetseren met menselijk vlees", zo omschrijft Antoon Versteegde de interactieve creatieve kleisessies die hij organiseert voor het bedrijfsleven. Onder de naam 'BoetseerKlei' richt hij zich op teambuilding en werkt daarbij met boetseerklei om de deelnemers onderling te laten communiceren en een blijvende indruk op elkaar achter de laten.
"Kunstenaars kijken op een eigenzinnige wijze tegen het bedrijfsleven aan. Als wij één dag met een team bezig zijn, brengt dat een regelrechte cultuurshock teweeg. Wij laten mensen in creatieve trajecten dingen doen waarvan ze totaal geen idee hadden dat ze dat konden. Het resultaat is een team dat een gezamenlijke prestatie heeft geleverd en daardoor een saamhorigheid heeft ontwikkelt. Dit soort creatieve sessies kun je inzetten voor teambuilding, maar is ook uitermate doeltreffend voor ontwikkeling van corporate indentity of bij kick off meetings. Kunst heeft een belangrijke meerwaarde in allerlei processen. Of het nu gaat om een geplande nieuwbouw, een reclamecampagne, een productinnovatie, een reorganisatie of fusie. Vaak heb je in deze situaties teams van deskundigen die het roerend met elkaar eens zijn of die er nog meer gelijkgezinden bijhalen om hun gelijk bevestigd te krijgen. Ik noem dat tunneldenken. Het is een soort machogedrag waarbij de uitkomst van tevoren al vast staat en er nauwelijks ruimte is voor alternatieven. Als in je in deze processen kunstenaars betrekt, krijg je mensen die onbevangen tegen de situatie aankijken en vaak met verfrissende ideeën komen. Of het nu een kunstschilder is, een dichter of een beeldhouwer, allemaal hebben ze mogelijke creatieve inbreng en kunnen door hun mening te geven een ander licht op de zaak werpen. Die mening is kwalitatief zeker niet minder dan die van de 'deskundige'. Vanuit de maan bekeken zijn we immers allemaal even klein", stelt Antoon Versteegde.
Katalysator
De creatieve blik in een dergelijke sessie werkt als een katalysator en doorbreekt de vastgeroeste denkstramienen. Volgens Versteegde neemt de behoefte aan creativiteit in het bedrijfsleven toe. "Als je in deze tijd van automatisering en techniek zelf niet creatief bent, blijft er weinig meer van je over. Onze samenleving wordt steeds multicultureler en daarom moet je openstaan voor nieuwe culturen. Als mens, maar ook als bedrijf, moet je onthechten van je vaste normen- en waardepatronen om de aansluiting te blijven houden. Pan-Europese bedrijven en multinationals met vestigingen in alle uithoeken van de wereld zullen moeten openstaan voor nieuwe culturen om überhaupt een gezamenlijke bedrijfscultuur, corporate culture, te kunnen krijgen. Ook als je zaken wilt doen met buitenlandse bedrijven zul je nieuwe cultuur en normen moet aanleren. Vroeger volgde je, als je zaken wilde gaan doen in het buitenland, een cursus bij het Tropeninstituut om de zeden en gewoonten van het land te leren kennen. Maar de nieuwe wereldcultuur bestaat al, hoewel veel mensen nog moeten leren open te staan voor nieuwe dingen." In tegenstelling tot monumentale kunstuitingen met een statisch karakter, gelooft Versteegde eerder in de vergankelijke kunst waarbij vooral de indruk en de herinnering centraal staan. "Bloemen zijn ook vergankelijk en als wij bijvoorbeeld projecten uitvoeren in kantoorgebouwen dan hoeft dat niet voor de eeuwigheid te zijn. Je moet flexibel kunnen zijn en ook kunstbeleving is niet iets statisch."
|
 |
|
 |
|
 |
Nabeeld
Antoon Versteegde heeft inmiddels de nodige ervaring met interactieve projecten en de boetseerklei dat hij daarbij gebruikt is uitermate succesvol gebleken. De beelden of objecten die gekleid worden zijn meestal tijdelijk en inmiddels dus verdwenen. De 'makers' kunnen hun kunstwerk nog wel op internet op speciale pagina's bekijken als ze daar behoefte aan hebben en dan de herinnering aan dat ene geweldige moment weer opfrissen. Antoon Versteegde licht zijn visie toe: "Vooral het nabeeld is van blijvende waarde. De gedachte aan wat voorbij is en het voorstellingsvermogen om je het beeld van elkaar te herinneren. Je krijgt een soort collectief geheugen, een cultureel erfgoed dat in de herinnering blijft bestaan. Uit dit soort 'gemeenschappelijkheden' ontstaan een bedrijfscultuur en een teamgeest."
Denktank
Antoon Versteegde over de toekomstplannen: "We willen ons in de toekomst meer gaan richten op bedrijfsontvangsten hier in ons voormalige PNEM-gebouw in Uden. De bedoeling is dat managers een dag uittrekken om bijvoorbeelden te brainstormen over een nieuw product, een nieuwe verpakking of een marketingprobleem. In deze omgeving kunnen ze zich letterlijk laven aan creativiteit en nieuwe ideeën. De managers worden op allerlei manieren geïnspireerd met creatieve activiteiten die door het hele gebouw heen plaatsvinden. We willen boven op het dak een soort denktank installeren waar men dan op het eind van de dag tot rust kan komen om over een nieuwe aanpak na te denken. Uitkijkend vanaf het dak over de schitterende natuur krijg je als het ware een helikopterview. Deze aanpak moet een alternatief zijn op al die businessmeetings met luxe toeters en bellen. Hier gaat het vooral om de creativiteit en de inspiratie en uiteraard om de mensen zelf. Wij boetseren met menselijk vlees."